biri yeryüzümü dedi.
kötülüklerle dolu ,karanlık, sevgiye aç bi o kadarda fahişeleşmiş dünyaa .herkezin kendinden uzaklaştıgı, benliginin pazarlanıp
ikinci ele düştügü ,kalitenin sadece  bedenleri örtmek için kullanılır hale getirildigi,sadece kendini düşünen yoksun ,
hayatı degersiz kılan bir kucak dolusu insan yıgınını  yapan,ufuktaki güneşi hergün doguran ancak artık umut vermeyen
sevginin ilelebet  unutuldugu ,iç huzurun sesinin duyulmadıgı,gülümsemelerin kayıp sokaklara dagılıp gittigi
arkadaşlıgın ,sadakatin canlı canlı gömüldügü ,aşkın ise diz çöktürülüp yakıldıgı,vefanın ,vicdanın karanlık duvarlara
hapsedildigi,duyguların ise üzerlerine basa basa ezilip yok edildigi, düşünmenin ,yargılamanın özgürlügünün kana bulandıgı
herşeyin ayaküstü yaşanıp ,bir çırpıda bir kenara bırakıldıgı ,en önemlisinin dahi kıymete binmedigi basit ,ucuz ,sıradan
monoton ve sanki başka bir eşi varmışcasına yedekleyerek yaşayan bir dünya.
biri insan mı dedi.
ne zaman sorsanız sevgiye aç ancak doymak için hiç birşey yapmayan ,dunyanın realizmine karşı gelemeden ,tüm benligini
ona tek gecede teslim edecek kadar savunmasız,sunulanların yalan oldugunu ,kurgu içerisinde sadece degersiz bir nokta oldugunu
kabullenmiş, ancak  bir o kadarda teşfiktar,degişmeyi ,yenilenmeyi  kabul etmeden hatta düşünmeden süregelen olaylar dizisini
hayat kadınının zevk almadan seviştigi gibi tekrarlayarak yaşayan, her zaman umuda inanıp hep umuttan kaçan ancak bunu saklayan
günden güne dahada küçülen ,yaşlanan ,çocuklaşan,çirkinleşen ,korkaklaşan,degerini ojelerde,pahalı elbiselerde,fiyakalı araçlarda
pahabiçilmez evlerde,yalancı gözlerde,kahpeleşen bedenlerde arayan basit ,ucuz,sıradan,monoton sanki başka bir hayat daha sunulacakmışcasına
yedekleyerek yaşanan bir insan hayatı.
biri  dünya ve insanın ne kadar benzedigini mi söyle di.
ataksız sancılarda iki eş gibi dünya ve insan .ikiside duygusuz ,ikiside degersiz ve ikiside sahpsiz.sahte kimliklere bürünmüş iki tür.
peki ne olmalıydı
eger dünya  gözükmeyen yerlerde gösterdigi kadar başarılı olabilseydi.güneşimizi tıpkı televizyonlarda yayınlanan ki kadar
anacıl dogurabilse ve  insan gerçkten umud edebilseydi,yukarı dogru tırmanan her oksijen elementinden derince çekip,yüreginde hissedebilseydi.
her damla suda aşkı ,her göz yaşında ise tuzun tadını yaşasaydı,kalbinin atışının her rıhtımında durmak yada  beklemek yerine yol alabilseydi
dünyanın döngüsünde bir serap oldugunu anlayabilseydi,sahip olunandan daha çok hissedilene baksaydı, elindekilerin kıymetini bilip dahada azıyla
yaşayabilecegini farketseydi , ayrılıklara,çözümsüzlüklere ve birçok cana feryat sıçratacak o savaşlara atılırcasına koşmasaydı,bir avuç toprak
olucagını unutmadan toprak peşinde kanlar dökmeseydi,bu kadar cani olmadan hayatı izleseydi ve dünya hiç olmadıgı kadar sevecen
olup kucaklasaydı insaNI ,şu andA  herkez istedigi tabiatta ,ufak bir parça  sakinlik hafif bir esinti eşliginde hiç omadıgı gibi mutlulugu sevebilir
duygularını hiç korkmadan savuna bilirdi .
                         oysa mutluluk sevgili olanın yüregindedir ,sevdigin herkeze karşı hemde.bir sevgiliden ne beklenir ki huzura bile erişemedikten sonra.
karşılıksız ,baktıgınızda güven veren ,size inanan ve asla kandırmadan seven kim varsa sevin.belki parasızsınız evet belki lüksün kucagında degilsiniz
bırakın üzülmeyi ,insanlıgınızı hatırlayın duygularınızı ,içerisinde bulundugunuz evreni anlamaya çalışın, hayat amacınız malvarlıgınız yada sizden sonraki
hayata mal bırakma çabası olmasın ,anın tadına varın .farkında degilsiniz zaman işliyorr hemde çok hızlı her sologunuzda sona belkide yeni başlangıca koşuyorsunuz
görülen yada görülmeze dogru koşuş.sevginin size verilen degerin kıymetini bilin,insan olmanın degerini bilin,.konuşabilmeniz,hareket edebilmenin ,düşünebilmenin
hepsi size sunulan en büyük lüks zaten. bunun farkına varın ve hayatı sindirerek yaşayın .en öenmlisi sevin ne olursa olsun sevin degerlendirmeden, yargılamadan , degiş
tirmeye çalışmadan oldugu gibi ,sevdiginiz kendisini nasıl mutlu hissediyorsa öyle sevin üzmeden ,kırmadan ve yormadan.ne siz üzülmeyi hakedin nede karşınızdaki olanlara
üzülmeyi hak etmiş gibi davranmayın.şunu unutmayın dünyayla barışmanın ve insan oldugumuzu hatırlamanın tek yolu sevgiye emek ederek geçer.....